Szkodniki o znaczeniu sanitarno epidemiologicznym.

Do tych najgroźniejszych szkodników zaliczyć możemy gryzonie, takie jak mysz domowa, szczur śniady czy wędrowny. Posiadają charakterystyczne uzębienie, ich siekacze stale rosną i są przydatne do rozgryzania twardego pokarmu, ale nie tylko. Gryzonie gryzą wszystkie napotkane przeszkody, uszkadzają konstrukcje oraz przewody elektryczne i wodociągowe, niszczą wyposażenie naszych mieszkań i magazynów. Poza tym żerują na naszych produktach, zanieczyszczając je swoim moczem, krwią i odchodami. Największym zagrożeniem z ich strony jest fakt przenoszenia przez nie groźnych chorób, takich jak gorączka szczurza, leptospiroza, salmonelloza, włośnica i wiele innych.

Również niektóre owady zaliczane są do szkodników o znaczeniu sanitarno-epidemiologicznym (m.in. mucha domowa, karaczan prusak, karaczan wschodni, mrówka faraona). Mucha domowa oprócz tego, że jest bardzo pospolitym i natrętnym owadem, to roznosi jeszcze zarazki chorobotwórcze, a to dlatego, że siada nie tylko na naszym pożywieniu, ale również na odchodach i padlinie. Muchy przenoszą m.in. dur brzuszny, czerwonkę, tyfus, gruźlicę czy chorobę Heinego-Medina, a także niektóre schorzenia grzybicze i pasożytnicze. Są także wszystkim znane karaczany, prusak i wschodni. Wywołują obrzydzenie ze względu na swój wygląd i dużą aktywność. Zanieczyszczają produkty spożywcze wylinkami, odchodami i bakteriami. Przenoszą choroby bakteryjne i wirusowe, m.in. biegunkę, dżumę, trąd, cholerę i gruźlicę. Przenoszą również pasożyty, takie jak glisty. Mogą powodować alergie u osób wrażliwych. Z kolei mrówki faraona wędrując po meblach i ścianach zanieczyszczają pomieszczenia i przenoszą choroby bakteryjne i wirusowe. Szczególnie niebezpieczne są w szpitalach.

Więcej informacji o szkodnikach sanitarnych znajdziecie tutaj.