Szczur wędrowny

Szczur wędrowny

Szczur wędrowny. Budowa, gatunek i charakterystyka.

Szczur wędrowny (Rattus norvegicus) to gatunek gryzonia z rodziny myszowatych, który wywodzi się z południowo-wschodniej Azji. Rozprzestrzenił się na całym świecie, a w niektórych miastach jego liczebność jest większa od ludzi. Długość jego ciała wynosi od 19 do 28 cm, ogon mierzy od 13 do 23 cm, a ciężar ciała to 250 do 350 gram. Ubarwienie grzbietu jest brunatno-szare z lekko żółtawym odcieniem, z kolei spodnia część ciała ma kolor biały z odcieniem żółtym lub szarym. Ciało szczura wędrownego jest krępe, jego pysk jest tępo zakończony, a uszy małe, gruboskórne i pokryte rzadkimi włoskami.

Szczur wędrowny jest wyjątkowo ruchliwy – w ciągu doby pokonuje spore odległości (ok. 600 m.), jest przy tym bardzo ostrożny i cichy. Wędruje nocą i w większych grupach. Bardzo dobrze radzi sobie w wodzie, z kolei gorzej ze wspinaczką. Jego naturalnymi wrogami są: kot, pies, tchórz, gronostaj, kuna kamionka oraz puszczyk i płomykówka.

Szczur wędrowny jest bardzo pospolitym gryzoniem w Polsce, występuje u nas częściej niż szczur śniady. Zasiedla doliny i brzegi rzek, zlewiska oraz pola uprawne. Gości również w budynkach mieszkalnych i gospodarskich – w przeciwieństwie do szczura śniadego zajmuje raczej zaciszne miejsca w dolnych ich kondygnacjach (w piwnicach, pod podłogami, w kanałach i urządzeniach kanalizacyjnych). Można go znaleźć także na wysypisku śmieci, w magazynach i składach. Swoje gniazda zakłada w różnych zakamarkach zabudowań lub w ziemi, płytko pod jej powierzchnią (40 do 50 cm).

Szczur wędrowny jest wszystkożerny, jednak dominuje pokarm zwierzęcy. Zjada rośliny, mięczaki, raki, ryby, żaby, pisklęta, jaja, drobne ssaki, odpadki, a także padlinę. Nie gromadzi zapasów na zimę, wyszukuje pokarm w pobliżu swojego gniazda i nor.

Szczur wędrowny

Cykl rozwojowy szczura wędrownego.

Szczur wędrowny rozmnaża się bardzo szybko, samica jest w stanie rodzić jeden miot za drugim, a każdy z nich liczy od 7 do nawet 17 młodych. Ciąża trwa ok. 23 dni. Młode osiągają dojrzałość płciową już w wieku 5 tygodni. Szczur wędrowny żyje od 3 do 6 lat.

Szczur wędrowny

Szczur wędrowny. Jakie szkody wyrządza i jakie stwarza zagrożenie?

Szczur wędrowny przedostając się do pomieszczeń gospodarskich, do sortowni, magazynów czy naszych mieszkań ma „do dyspozycji” mnóstwo pożywienia i wody oraz niezliczone miejsca do ukrycia i budowania gniazd. Na miejscu żeru pozostawia niedojedzone resztki pożywienia, swój mocz i odchody. Potrafi spowodować znaczne szkody w uprawach (pola, sady, szkółki) oraz spore straty samej żywności i pasz. Ponadto szczury roznoszą bardzo niebezpieczne dla człowieka choroby zakaźne.

Szczur wędrowny

Szczur wędrowny. Jak go zwalczyć?

Zwalczanie gryzoni (szczurów, myszy) nie jest proste, jeśli zadomowią się w budynku należy niezwłocznie skontaktować się z firmą DDD, która w pierwszej kolejności przeprowadzi dokładną inspekcję w celu identyfikacji gryzonia, określenia miejsc bytowania szkodników, a kolejno wdroży zintegrowaną metodę zwalczania szkodników. O zabiegu deratyzacji przeczytacie w dziale usługi deratyzacja.

Zobacz inne szkodniki:

Na naszej stronie wykorzystujemy pliki cookies.
Przeczytaj więcej: polityka prywatności

© 2021 Ratapest.pl realizacja ProudMedia®
Wszystkie prawa zastrzeżone.