14 czerwca 2019

Korowódkowate zaliczane są do rodziny owadów garbatkowatych, która obejmuje motyle o dość gęstym owłosieniu, zasiedlające głównie lasy i ich obrzeża, rzadziej parki i ogrody. Stadium gąsienicy żeruje na drzewach i krzewach liściastych, za dnia chowa się w oprzędach, a wieczorami wychodzi na żer. Najczęściej występującymi gatunkami korowódkowatych w Polsce są: korowódka dębówka i sosnówka. Zapraszamy na artykuł!

Korowódkowate to średniej wielkości motyle nocne, które posiadają szarawo brunatne ubarwienie skrzydeł. Na przedniej parze dają się zauważyć ukośne i nieco ciemniejsze przepaski. Ciało motyli jest krępe i owłosione, a aparat gębowy, tj. rurka ssąca jest silnie zredukowana, a to z racji tego, że dorosłe motyle nie pobierają pokarmu. Jak na motyle nocne przystało korowódkowate aktywne są późnymi wieczorami. Dorosłe osobniki nie stanowią żadnego zagrożenia, to stadium gąsienicy odpowiedzialne jest za silne podrażnienia skóry i błon śluzowych u ludzi, jak i zwierząt. Zadaniem dorosłych motyli jest złożenie jajeczek - samica korowódkowatych składa ich do 150 sztuk, późnym latem, w górnej części korony drzew.

Gąsienice pojawiają się już wiosną, zauważyć je można na pniach drzew liściastych. Podczas swoich wędrówek tworzą długie korowody, stąd też ich nazwa - korowódkowate. Są silnie owłosione, a dodatkowo u tych starszych osobników pojawiają się kępki włosków parzących - są one krótkie i łamliwe, a roznoszone przez wiatr mogą powodować alergie. Włoski parzące pojawiają się na przełomie maja i czerwca, mają one za zadanie chronić owady przed wrogami naturalnymi. Ze środka włosków uwalniany jest m.in. płyn parzący, nazywany thaumetopoeiną, który powoduje silny świąd, pokrzywkę i zapalenie skóry. Oprócz tego może dojść do zapalenia spojówek, gardła oraz duszności, a w wyniku silnej alergii doprowadzić do ataku astmy i wymiotów. Gąsienice, podobnie jak dorosłe motyle, aktywne są wieczorami, z kolei za dnia przebywają w gniazdach. Na końcu swojego etapu rozwojowego tworzą kokony, które przypominają kształtem białą półkulę, osiągającą nieraz spore rozmiary (nawet do kilkudziesięciu centymetrów). 

Najbardziej zagrożoną grupą osób są dzieci bawiące się na zewnątrz, osoby mieszkające w pobliżu lasów oraz sami pracownicy leśni. Należy zachować szczególną ostrożność, a w razie zauważenia problemu najlepiej zgłosić się o pomoc do firmy DDD. Zapraszamy do kontaktu!