Dezynfekcja po zmarłym jest potrzebna wtedy, gdy ciało leżało w mieszkaniu dłużej i krew albo płyny ustrojowe wsiąkły w materac, podłogę czy meble. Zabranie ciała tego nie kończy. Źródło skażenia biologicznego i zapachu zostaje w materiałach i trzeba je fizycznie usunąć. Potem dezynfekujemy, w razie potrzeby zwalczamy owady i ozonujemy mieszkanie, mierząc stężenie gazu.
Do takiego telefonu nikt się nie przygotowuje. Nie musisz znać fachowych nazw. Wystarczy, że opiszesz, co zastałeś.
Nie każdy zgon w domu oznacza skażenie. Jeśli ktoś zmarł spokojnie, a ciało zmarłego zabrano w ciągu kilku godzin, zwykle wystarczy zwykłe sprzątanie i wywietrzenie. Nie daj sobie wmówić, że w każdej takiej sytuacji potrzebna jest specjalistyczna usługa.
Dezynfekcja mieszkania po zgonie ma sens, gdy:
Według WHO nie ma dowodów, że zwłoki same w sobie wywołują epidemie. Większość drobnoustrojów nie przeżywa długo w ciele po śmierci. Zagrożenie biologiczne bierze się z bezpośredniego kontaktu z krwią i płynami ustrojowymi: patogeny, m.in. wirusy przenoszone przez krew, mogą wniknąć przez skaleczoną skórę albo błony śluzowe, a z kałem przenoszą się zakażenia przewodu pokarmowego. Są niewidoczne gołym okiem, więc nie da się ocenić „na oko”, które miejsce jest czyste.
Każdą plamę traktujemy więc jak zakaźną, dopóki jej nie usuniemy. Pracujemy w pełnej ochronie.
Potocznie mówi się o „trupim jadzie”. Chodzi o ptomainy, czyli związki powstające przy rozkładzie białek, m.in. kadawerynę i putrescynę, które odpowiadają też za charakterystyczny zapach. W XIX wieku uznano je za groźną truciznę, ale później okazało się, że ich toksyczność przeceniono. Realne ryzyko to bakterie i ich toksyny w wydzielinach.
Druga sprawa to zapach.
Jego źródłem są tkanki i wydzieliny, które wsiąkły w porowate materiały: materac, tapicerkę, wykładzinę, szczeliny między panelami. Odświeżacz powietrza tylko go przykrywa. Mycie powierzchni też nie pomoże, jeśli plama sięga pod panele.
Płyny potrafią wejść tak głęboko, że parkiet idzie do zerwania, a część posadzki do skucia. Inaczej źródła zapachu się nie usunie.
Ozon utlenia cząsteczki zapachowe zamiast je przykrywać, ale nie dociera tam, gdzie źródło siedzi głęboko w materiale. Widzieliśmy to przy samochodzie po rozlanym kwasie masłowym: sam ozon nie dał rady, pomogło dopiero kilkuetapowe czyszczenie i środki chemiczne. Najpierw usuwamy źródło, potem dezynfekcja i ozonowanie.
Stężenie sprawdzamy miernikiem, zanim ktokolwiek wróci do mieszkania. Sam zapach nie mówi, ile gazu jest w powietrzu: bez pomiaru wszystko jest na słowo honoru.
Muchy z rodziny plujkowatych składają jaja na ciele. Wylęgłe larwy żerują, a potem odchodzą od ciała, żeby się przepoczwarczyć. Badania nad tym zachowaniem w budynkach pokazują, że larwy chowają się pod listwy przypodłogowe, a nawet przechodzą przestrzeniami stropowymi do innych pomieszczeń.
Ciało zabrano, mieszkanie posprzątano, a po kilku dniach w oknach znów siedzą muchy. Wylęgły się z poczwarek, których nikt nie zauważył. Przy dłuższym czasie od zgonu sprawdzamy więc listwy, szczeliny i sąsiednie pomieszczenia i w razie potrzeby wykonujemy dezynsekcję razem z dezynfekcją.
Zakres prac ustalamy na miejscu. Przy prostym zleceniu część etapów odpada, przy ciężkim dochodzą wszystkie:
Rzeczy osobiste, dokumenty i pamiątki, które nie miały kontaktu z wydzielinami, odkładamy na bok. Nic nie wyrzucamy bez uzgodnienia z rodziną.
Nie sprzątaj krwi ani plam samemu, gołymi rękami i zwykłym mopem. Nie przenoś materaca, pościeli ani ubrań z miejsca zgonu do innych pokoi. Nie wynoś skażonych rzeczy na osiedlowy śmietnik. Nie maskuj zapachu odświeżaczami i kadzidłami, bo utrudnia to ocenę, gdzie jest źródło.
Możesz za to otworzyć okna i zamknąć drzwi do tego pomieszczenia. Na tym poprzestań.
W bloku bywa, że o zgonie samotnej osoby pierwsi dowiadują się sąsiedzi. Po zapachu na klatce, kilka dni później. Problem nie kończy się wtedy na jednym lokalu. Zapach może przechodzić przez kanały wentylacyjne i nieszczelności wokół pionów, a wydzieliny, które przesiąkną przez podłogę, mogą dotrzeć do stropu.
Oglądamy więc więcej niż pokój, w którym leżało ciało. Sprawdzamy podłogę pod wykładziną i panelami, kratki wentylacyjne i, jeśli zarządca da dostęp, lokal poniżej. Muchy z poczwarek potrafią wylecieć u sąsiada.
Dezynfekcję po zmarłych zamawia zwykle rodzina, ale także właściciel mieszkania na wynajem, zarządca budynku, spółdzielnia, dom opieki albo hotel. Obowiązek utrzymania nieruchomości w należytym stanie higieniczno-sanitarnym spoczywa na jej właścicielu, posiadaczu lub zarządcy (art. 22 ust. 1 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi). Kto w konkretnej sprawie pokrywa koszt, to pytanie do prawnika albo zarządcy.
Po zakończeniu prac wystawiamy dokumenty dla sanepidu. Przyjeżdżamy nieoznakowanym samochodem: sąsiedzi nie muszą wiedzieć, po co jesteśmy.
Cena zależy od tego, ile czasu minęło od zgonu, jak duży jest stopień skażenia, ile materiałów trzeba zdjąć i wynieść, czy potrzebna jest dezynsekcja i jaki jest metraż. Najprostsze zlecenia zaczynają się od 900 zł. Stałego cennika nie mamy, bo przy dużym skażeniu, zrywaniu podłóg i kilku zabiegach koszt rośnie. Dokładną wycenę podajemy po rozmowie albo po obejrzeniu mieszkania.
Szerzej o tym, jak działamy przy bakteriach i grzybach, przeczytasz na stronie usługi dezynfekcja pomieszczeń.
Zadzwoń pod numer +48 533 644 334 albo napisz przez formularz kontaktowy. Powiemy wprost, czy wystarczy zwykłe mycie. Jeśli nie, ustalimy termin profesjonalnej dezynfekcji.

Ratapest - profesjonalne usługi DDD. Dezynfekcja, dezynsekcja i deratyzacja na najwyższym poziomie. Działamy na terenie Polski południowej i centralnej.
Na naszej stronie wykorzystujemy pliki cookies.
Przeczytaj więcej: polityka prywatności
© 2021 - 2026 Ratapest.pl
Wszystkie prawa zastrzeżone.