Wśród wszystkich szkodników ferm drobiu najwięcej zmartwień przysparza pleśniakowiec lśniący, potocznie zwany chrząszczem ściółkowym. Przenosi wiele zarazków chorobotwórczych, takich jak grzyby z rodzaju Aspergillus, bakterie Salmonella, wirusy ospy, grypy ptaków i inne. Warto zaznaczyć, że stadium larwalne potrafi drążyć tunele w materiale izolacyjnym ścian kurnika i tym samym obniżyć jego właściwości termoizolacyjne. Podobne szkody mogą być dokonywane w budynkach znajdujących się w pobliżu ferm. Pleśniakowiec lśniący: jak go rozpoznać, czy można się przed nim ustrzec i w jaki sposób go zwalczyć? 

Pleśniakowiec lśniący. Budowa, gatunek i charakterystyka.

Pleśniakowiec lśniący (Alphitobius diaperinus) zwany jest także czarnym chrząszczem ściółkowcem, należy do rodziny czarnuchowatych. To szkodnik wtórny, który żeruje w spleśniałym ziarnie. Długość jego ciała wynosi od 5,5 do 7 mm, ciało jest podłużne i owalne, koloru brązowo-czarnego i błyszczące. Chrząszcz posiada stosunkowo małą głowę, która zachodzi pod przedplecze do wysokości oczu. Jego aparat gębowy, czułki oraz odnóża są koloru czerwono-brązowego. Czułki są lekko owłosione i zbudowane z 11 członów, z których te ostatnie są nieco rozszerzone. Pleśniakowiec pomimo tego, że ma bardzo dobrze rozwinięte skrzydła, to nie lata zbyt często.

Pleśniakowiec pochodzi z ciepłych krajów, obecnie spotkać go można w Ameryce Północnej i Europie. W Polsce jeszcze do niedawna nie był uznawany za szkodnika o dużym znaczeniu gospodarczym, jednak obecnie występuje w dużych ilościach i rozwija się w kurnikach, gdzie przysparza sporo problemów.

Pleśniakowiec lśniący jest chrząszczem wszystkożernym. Jego larwy, jak i osobniki dorosłe żerują w gnijących i spleśniałych materiałach organicznych i produktach mącznych. Występują w paszy dla drobiu – gromadzą się blisko poideł i karmideł. Upodobały sobie takie produkty, jak mąka, kasze czy ziarna zbóż, dlatego też, spotkać je można w magazynach i spiżarniach, gdzie przechowywane są te produkty spożywcze. Preferują lekko wilgotną ściółkę.

Cykl rozwojowy pleśniakowca. 

Samica składa jaja pojedynczo, ale zdarza się, że składa ich po 14 a nawet 20 na produkt. Jaja są białe, mają ok. 1,2 mm długości, są mocowane do produktu za pomocą klejącej wydzieliny. Samica składa jaja najczęściej w szczelinach i szparach ścian czy podłóg. W ciągu całego swojego życia Pleśniakowiec jest w stanie złożyć ponad 2000 jaj, jednak średnio od 200 do 300. Na rozwój jaj wpływ ma przede wszystkim temperatura – im wyższa tym jaja rozwijają się szybciej. Dla przykładu, w temperaturze pokojowej rozwój trwać może nawet rok, z kolei w temperaturze ok. 30 stopni czas ten skraca się do ok. 34 dni.

Z jaj wylęgają się larwy, które przyjmują barwę żółto-brązową. Osiągają one długość od 9 do 11 mm, a na ich końcu znajduje się kolec zagięty do góry. Ich czułki są krótkie i składają się tylko z 3 członów. Larwy przechodzą przez 7 wylinek i powstają z nich  poczwarki, które są koloru białego i osiągają długość do 5 mm, na ich odwłoku pojawiają się drobne i charakterystyczne włoski. Jeśli poczwarka przebywa w temperaturze ok. 30 stopni to przekształcenie się w osobnika dorosłego zajmuje jej ok. tygodnia.

Pleśniakowiec lśniący. Jakie szkody wyrządza i jakie stwarza zagrożenie?

Larwy i osobniki dorosłe mogą przemieszczać się do konstrukcji kurnika. Nadgryzają elementy drewniane kurnika i obniżają tym samym jego właściwości termoizolacyjne. Pleśniakowce przyczyniają się do redukcji drobiu - wgryzają się w martwe i schorowane ciała kurcząt i żerują pod ich skórą. Drób z kolei zaraża się patogenami podczas zjadania zainfekowanych larw lub osobników dorosłych - ptaki słabo przybierają na wadze i zwiększa się ich śmiertelność. Pleśniakowiec przenosi takie choroby, jak Salmonella, E. Coli czy paciorkowce. Są zagrożeniem nie tylko dla drobiu, ale również dla ludzi, jeśli kurzy nawóz stosowany jest na pola blisko budynków.

Pleśniakowiec lśniący. Jak uniknąć jego inwazji i w jaki sposób go zwalczyć?

Aby uniknąć inwazji owadów w kurnikach i magazynach paszowych należy przede wszystkim uszczelnić sufity, ściany i posadzki. Ponadto istotną kwestią jest również poddanie ścian zabiegom wapnowania, a to dlatego, że wapno zalepia wiele otworów, które mogą być potencjalnymi kryjówkami dla szkodników. Po zakończeniu cyklu produkcyjnego, należy wyczyścić i dokładnie umyć obiekt, a kolejno wykonać zabiegi: dezynfekcji, dezynsekcji i deratyzacji. Stosowane są metody chemiczne, które polegają na zastosowaniu insektycydów, metody fizyczne, których działanie sprowadza się do użycia wysokich temperatur bądź promieniowania UV oraz metody mechaniczne, do których zaliczamy m.in. stosowanie lepów.

Więcej przeczytacie w dziale usługi obsługa budynków inwentarskich

 

plesniakowiec lsniacy