Zaliczany jest do rodziny ryjkowcowatych, atakuje drewno drzew żywych, iglastych, takich jak świerk i sosna. Uznawany jest za groźnego szkodnika wtórnego, co oznacza, że żeruje głównie na drewnie drzew osłabionych i uszkodzonych, bądź zaatakowanych wcześniej przez inne szkodniki. Szczególnie atrakcyjne są dla niego zwały, wyłomy i składowiska nieokorowanego drewna - stanowią dla niego doskonałe miejsce do rozwoju i żerowania. Przedstawiamy kornika drukarza: jak go rozpoznać i w jaki sposób bronić się przed jego atakiem?  

Kornik drukarz. Budowa, gatunek i charakterystyka.

Kornik drukarz (Ips typographus) to gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych, z podrodziny kornikowatych. Osiąga długość od 2,5 do 5 mm, jego ciało jest walcowate, ciemnobrązowe i pokryte rudawym owłosieniem. Jego błoniaste skrzydła są bardzo dobrze rozwinięte – kornik drukarz to doskonały lotnik, pokonuje spore odległości w powietrzu. Skrzydła ukryte są pod chitynowymi pokrywami. Kornik drukarz występuje na wielu obszarach Europy i Azji, w Polsce spotykany jest bardzo często na terenach górskich, ale także na nizinach (Mazury, Warmia). Żeruje głównie w drewnie takich drzew, jak świerk pospolity, jodła, sosna, limba czy też modrzew. Preferuje raczej drzewa starsze, słabsze i wyniszczone, rzadko spotkać go można na tych zdrowych i młodych.

Cykl rozwojowy kornika.

Wyboru drzew nadających się do założenia żerowisk dokonują samce - chrząszcze pionierskie - za pomocą bodźców chemicznych (posiadają zdolność rozpoznania). Chrząszcze te wydzielają tzw. feromony agregacyjne, które mają za zadanie zwabić inne samce i samice, albo feromony płciowe, które zwabiają wyłącznie samice. Samce zwabiają samice (w ilości od 1 do 3) do wydrążonych przez siebie w korze drzew komór godowych. Samice drążą osobne chodniki macierzyste wzdłuż włókien drzewa i tam składają swoje jaja (składa ich od 30 do 80). Jaja są białe, owalne i błyszczące, z nich wylęgają się larwy, są one zgięte grzbietobrzusznie i białe z żółtobrunatną głową, analogicznie drążą własne chodniki tzw. chodniki larwalne, na końcu których znajdują się kolebki poczwarkowe. Tam następuje przepoczwarzenie (poczwarki są koloru białego), a kolejno przeobrażenie w osobniki dojrzałe, czyli chrząszcze, które opuszczają żerowisko przez otwór wylotowy. 

Kornik drukarz. Jakie szkody wyrządza i jakie stwarza zagrożenie?

O obecności kornika drukarza świadczy m.in. spływająca żywica oraz drobne, brunatne trocinki w pobliżu pnia. Drzewa, które zostały zaatakowane przez tego szkodnika często odznaczają się odpadaniem łusek kory, matowieniem, żółknięciem i brunatnieniem igliwia, a także przedwczesnym opadaniem igieł. Kornik drukarz żeruje na zewnętrznych warstwach drewna (łyko i miazga), naruszając tkanki co doprowadza do zamierania drzew. Jest uporczywym i zarazem groźnym szkodnikiem, ale warto zaznaczyć, że odgrywa również pożyteczną rolę w kompleksach leśnych (m.in. usuwa osłabione części roślin, z jego pomocą martwe drzewo staje się siedliskiem dla grzybów czy owadów, stanowi także pokarm dla ptaków, na przykład dzięcioła trójpalczastego).

Kornik drukarz. Czy możemy się przed nim ustrzec? Jak go zwalczyć?

Z racji tego, że inwazja kornika prowadzi do spustoszenia lasów iglastych, ważna jest kompleksowa ochrona drzew i drewna w lesie i w miejscu ich składowania. Należy pilnować terminu ścinek i wywózki drewna, dbać o higienę lasu, usuwać uszkodzone i połamane drzewa, korować drzewa, których wywieźć od razu nie można. Dzięki temu możemy w znacznym stopniu zahamować inwazję korników. 

O metodach walki ze szkodnikami drewna przeczytacie w dziale metody zwalczania drewnojadów

 

kornik drukarz