Rybik cukrowy

Rybik cukrowy

Rybik cukrowy

Rybik cukrowy. Gatunek, budowa i charakterystyka.

Rybik cukrowy (Lepisma saccharina) nazywany jest potocznie srebrzykiem, a to z racji tego, że jest posiadaczem srebrnej łuseczki, która pokrywa jego ciało. Rybiki zaliczane są do szczeciogonków (Thysanura), są bezskrzydłe ale za to bardzo zwinne i dlatego trudno je wyłapać. Osiągają długość do 10 mm, ich ciało jest wrzecionowate i podzielone na segmenty. Z kolei odnóża rybika są krótkie i przystosowane do szybkiego poruszania się. Ich aparat gębowy jest typu gryzącego, a odwłok zakończony trzema charakterystycznymi długimi szczecinkami. Rybiki unikają światła, prowadzą raczej nocny tryb życia. Pomimo tego, że nie przenoszą chorób i zarazków to nie są mile widziane w naszych domach i dla bezpieczeństwa i higieny chcemy się ich jak najszybciej pozbyć.

Rybiki pochodzą prawdopodobnie ze strefy tropikalnej – to by tłumaczyło dlaczego tak bardzo lubią ciepło i wilgoć. Spotkać możemy je najczęściej w naszych łazienkach, kuchniach, piwnicach i tym podobnych miejscach. Dlatego ważne jest to, aby w tych pomieszczeniach zadbać o czystość, a przede wszystkim o suchość. Rybiki nie przebywają jedynie w naszych mieszkaniach, spotykane są także w piekarniach, bibliotekach, sklepach, spichrzach czy młynach.

Rybiki preferują pokarm o wysokiej zawartości skrobi i innych wielocukrów. Żywią się resztkami z naszych stołów (mięso, rozsypana mąka, cukier), zjadają także martwe owady, papier, klej do tapet czy też tkaniny (wełnę, bawełnę, jedwab).

Rybik cukrowy

Cykl rozwojowy rybika.

Samica rybika składa maksymalnie do 20 jajeczek w różnych zakamarkach, zazwyczaj w pobliżu pożywienia (zdarza się, że jaja składane są bezpośrednio do produktów spożywczych). Jajeczka są małe i żółte, z nich wylęgają się larwy, które od razu wyruszają w poszukiwaniu pokarmu. Są dużo mniejsze od osobników dorosłych, jaśniejsze, nie posiadają łusek i szczecinek na odwłoku. Na ich czole znajduje się brązowy ząbek, dzięki któremu są w stanie rozerwać osłonkę jajka. Rozwój larwy trwa stosunkowo długo, przechodzą kilka linień: po nich tracą kolejno ząbek, zyskują łuski i wyrostki na odwłoku. Swoją dojrzałość płciową osiągają dopiero po 3 roku życia.

Rybik żyje od 2 do nawet 8 lat, bez jedzenia jest w stanie przeżyć do roku czasu.

Rybik cukrowy

Rybik cukrowy. Jakie szkody wyrządza i jakie stwarza zagrożenie?

W przeciwieństwie do karaluchów czy prusaków rybiki nie stanowią zagrożenia dla człowieka, nie przenoszą chorób i nie zanieczyszczają produktów spożywczych. Są zatem niegroźne. Mogą jednak wyjadać klej z tapet, podjadać fugi czy klej spod kafelek, a także zaatakować naszą biblioteczkę (lubią papier, nie mają problemu z trawieniem celulozy). Właśnie z racji swojego upodobania do papieru rybiki uznawane są

Poza tym ich widok nie cieszy oka, a raczej obrzydza. Są małe, szybkie i zwinne, często nie zdajemy sobie sprawy z tego, że mamy je w mieszkaniu, gdyż za dnia się chowają i unikają światła.

Rybiki cukrowe. Jak je zwalczyć?

Przede wszystkim powinniśmy zadbać o to, aby rybiki nie chciały się u nas zagnieździć na dobre: zadbać o czystość, pozbywać się na bieżąco resztek pokarmu, przechowywać odpowiednio produkty żywnościowe, uszczelnić w miarę możliwości wszelkie zakamarki i szczeliny. Powinniśmy regularnie wietrzyć mieszkanie, szczególnie łazienkę, ponadto osuszać płaskie powierzchnie i nie dopuszczać do rozwijania się grzybów w spoinach i ścianach. W razie konieczności zainwestować w dobry pochłaniacz wilgoci. A co jeśli rybiki już się u nas zadomowiły? Nie ma nic skuteczniejszego od zabiegu dezynsekcji, firma Ratapest dysponuje odpowiednimi preparatami, które pozwolą wytępić szkodniki. O zabiegu dezynsekcji, o środkach i metodach przeczytacie w dziale usługi dezynsekcja.

Zobacz inne szkodniki:

Na naszej stronie wykorzystujemy pliki cookies.
Przeczytaj więcej: polityka prywatności

© 2021 Ratapest.pl realizacja ProudMedia®
Wszystkie prawa zastrzeżone.