Karaczan wschodni, zwany potocznie karaluchem, to kolejny przedstawiciel karaczanów zaliczany do groźnych szkodników sanitarnych. Karaluchy bardzo często pojawiają się w mieszkaniach, budzą wstręt i obrzydzenie. Nie sam jednak wygląd przeraża najbardziej, a fakt, że zanieczyszczają produkty spożywcze i są nosicielami wielu bakterii i zarazków. Zatem ich zwalczanie jest uzasadnione i wręcz konieczne. Wszystko co należy wiedzieć o karaluchach - jak wyglądają, gdzie najczęściej występują i jaka jest ich szkodliwość. 

Karaczan wschodni. Gatunek, budowa i charakterystyka.

Karaczan wschodni (Blatta orientalis), zwany też karaluchem, to owad synantropijny, co oznacza, że żyje tam, gdzie żyje człowiek. Jest spory, osiąga długość do 3 cm, jego ciało jest koloru ciemno-brązowego, sprawia wręcz wrażenie czarnego. Ciało jest jajowate, błyszczące i płaskie, pokryte jest twardymi pokrywami. Samica jest większa od samca i pozbawiona skrzydeł. Z kolei pokrywy u samca są skrócone i nie zakrywają całości odwłoka. Karaluchy nie latają, używają skrzydeł jedynie podczas podskakiwania. Na głowie znajdują się długie czułki i aparat gębowy typu gryzącego. Odnóża karaluchów są zwinne i przystosowane do szybkiego biegania. Potrafią wspinać się jedynie po szorstkich powierzchniach, na gładkich powierzchniach nie radzą sobie najlepiej ze względu na zredukowane poduszeczki na stopach.

Karaluchy prowadzą nocny tryb życia, w ciągu dnia chowają się w różnych szczelinach i zakamarkach (m.in. w pobliżu zlewozmywaków, kuchenek). Najczęściej spotykane są w budynkach mieszkalnych i publicznych, ale także w miejscach przetwórstwa i obróbki żywności (piekarnie, cukiernie czy zakłady gastronomiczne). Żyją w stadzie, najlepiej czują się w pomieszczeniach o temperaturze 25 stopni, o odpowiedniej wilgotności oraz – rzecz jasna - z dostępem do pożywienia. W takich warunkach są w stanie przetrwać nawet pół roku. Karaluchy są wszystkożerne – zjadają m.in. produkty zbożowe, warzywa, przetwory owocowe, papier, padlinę czy nawet kał ludzki i zwierzęcy. Karaluchy żerując na produktach, zanieczyszczają je kałem, ponadto wydzielają bardzo przykrą woń, pochodzącą z wydzielin gruczołów skórnych.

Karaluchy lubią ciepło i wilgoć, są wrażliwe na niską temperaturę (chociaż potrafią żyć i rozmnażać się w nieogrzewanych i chłodnych pomieszczeniach), jednak najbardziej wrażliwe są na brak wody i na małą wilgotność powietrza. Woda jest niezbędna do ich funkcjonowania i przetrwania – bez jedzenia mogą przetrwać nawet 40 dni, z kolei bez wody tylko 15 dni.

Cykl rozwojowy karalucha.

Samica składa jaja w tzw. kokony. Są one grubościenne i bardzo odporne na warunki zewnętrzne, mają ok. 12 mm długości, a w każdym kokonie mieści się 16 jaj. Samica karaczana w ciągu całego swojego życia jest w stanie złożyć takich kokonów od 5 do 10, składa je na dolnych partiach budynku, tam gdzie jest ciepło i wilgotno. Z jaj wylęgają się larwy, są białe, mają 6 mm długości i kształtem przypominają postać dorosłą karaczana. Larwy po kilku dniach stają się żółte, przechodzą ok. 6 linień, i po każdym z nich stają się ciemniejsze. Larwa przekształca się w postać dorosłą.

Karaczan wschodni. Jakie szkody wyrządza i jakie stwarza zagrożenie?

Karaluchy są wszędobylskie i wszystkożerne, nie stronią od śmieci, odpadków czy padliny, dlatego też mogą przenosić mechanicznie drobnoustroje chorobotwórcze oraz jaja glist i zakażać nimi produkty żywnościowe. Ponadto karaluchy zanieczyszczają produkty swoimi odchodami. Karaczany to szkodniki, które ciężko jest wytępić – żerują nocą, a za dnia chowają się w miejscach niewidocznych gołym okiem. 

Karaczan wschodni. Jak się go pozbyć?

Aby pozbyć się karaluchów na długi czas należy - podobnie jak w przypadku prusaków - przeprowadzić skuteczną dezynsekcję. Oczywistym jest także dbanie o czystość w mieszkaniu, regularne sprzątanie oraz odpowiednie przechowywanie żywności. 

Więcej o prusakach i karaluchach oraz o metodach stosowanych przez firmę Ratapest do walki z nimi przeczytacie w dziale usługi zwalczanie prusaków i karaluchów

 

karaczan wschodni