28 kwietnia 2018

Przędziorkowate to gatunek roztoczy bytujących na roślinach, niewielkich rozmiarów, gdyż osobniki dorosłe osiągają maksymalnie do 0,6-0,7 mm długości. Najczęściej żerują na spodniej części liści, wysysając z nich soki komórkowe. Z drzew owocowych najbardziej upodobały sobie jabłoń i śliwę, spotkać je można na wielu innych drzewach, krzewach owocowych czy roślinach jednorocznych. Przędziorki atakują także rośliny domowe, biurowe, a także użytkowe. Porażone rośliny są osłabione, słabiej kwitną i owocują.

Do najczęściej spotykanych gatunków przędziorkowatych należą:

  • Przędziorek owocowiec,
  • Rubinowiec owocowiec,
  • Przędziorek chmielowiec,
  • Przędziorek głogowiec,
  • Rubinowiec agrestowy,
  • Przędziorek szklarniowiec.

Liście, na których żerują te roztocza stają się bledsze, zaczynają szarzeć, a kolejno żółkną. Można zaobserwować delikatną pajęczynkę na powierzchni liścia – to znak, że mamy do czynienia z przędziorkami. Liście zaczynają brązowieć, zasychać i opadać, niestety w takim stopniu zaawansowania ciężko jest już temu zaradzić. Dlatego warto obserwować regularnie rośliny.

To, co zwabia przędziorki to przede wszystkim warunki pogodowe, im cieplej i sucho tym lepiej dla nich (często pojawiają się w naszych domach w okresie grzewczym, kiedy powietrze staje się suche, a wilgotność jest bardzo niska). Wiele zależy także od przebiegu zimy, bo zarówno przędziorek owocowiec, jak i rubinowiec owocowiec to gatunki, które zimują w postaci czerwonawych jaj. Z kolei u przędziorka chmielowca i głogowca zimują zapłodnione samice (np. w szczelinach kory). Zatem wiele zależy od tego ile jaj zostało złożonych oraz ilu zimującym samicom udało się przetrwać okres zimowy. Dosyć istotną kwestią jest także użycie wcześniej środków ochrony roślin w naszych ogrodach, które niestety zwalczają przy okazji naturalnych wrogów przędziorków (np. dobroczynna gruszowego). Również stosowanie za dużej ilości nawozu nie jest wskazana, gdyż rośliny stają się bardziej narażone na uszkodzenia z powodu zbytniego zasolenia podłoża.

 

Przędziorek owocowiec.

Osiąga długość do 0,4 mm, posiada cztery pary odnóży, które początkowo są koloru jasnoczerwonego, a potem stopniowo zmieniają barwę na ciemnoczerwoną. Na ciele przędziorka widoczne są jasne wzgórki, z których wyrastają szczecinki. Składane przez samicę jaja w okresie zimowym są intensywnie czerwone, z kolei te składane w okresie letnim zaraz po złożeniu są żółtawe, później pomarańczowe lub czerwone. Samica składa około 20 jaj, z kolei całkowity rozwój trwa do 5 tygodni. Z jaj wylęgają się larwy, które posiadają trzy pary odnóży i są mniej więcej dwukrotnie mniejsze od osobników dorosłych. Są koloru bladopomarańczowego, w części grzbietowej widoczne są szczecinki. Kolejne stadia rozwojowe to nimfy – protonimfa oraz deuteronimfa, które posiadają już cztery pary odnóży, są znacznie większe i ciemniejsze od larw. W ciągu jednego roku występuje do 8 pokoleń tego przędziorka.

Przędziorek owocowiec występuje głównie na jabłoni i śliwie, często widziany jest także na gruszy, rzadziej na czereśni i śliwie. Żeruje na spodniej stronie liści, zostawiając jasne plamki. W momencie żerowania większej liczby tych przędziorków plamki zaczynają się zlewać, a cała górna strona liści zaczyna brązowieć. Drzewa opanowane przez przędziorka owocowca słabiej kwitną i gorzej owocują.

 

Rubinowiec owocowiec.

Jego żywicielami są najczęściej jabłoń i śliwa, ale można go spotkać również na gruszy, wiśni, czereśni, moreli czy brzoskwini. Uznaje się go za gatunek jednopłciowy, rozmnażający się dzieworodnie. Samce występują niezwykle rzadko, samica ma spłaszczone ciało, jest koloru zielonkawo-brunatnego, czasami czerwono-brunatnego, a na jej grzbiecie widoczna jest szczecinka. Osiąga długość do 0,5 mm, posiada cztery pary odnóży, z których pierwsza para jest wyraźnie dłuższa od pozostałych (długość tych odnóży jest równa długości ciała).

Rubinowiec składa jaja w korze, między gałęziami lub na młodych pędach. Składa je w ilości około 50 sztuk. Jaja składane w okresie zimowym są gładkie, czerwone i mają średnicę do 0,17 mm, te składane w okresie letnim są nieco większe i zaraz po złożeniu jaśniejsze. Do kory czy liści przytwierdzane są przy pomocy substancji klejowej. Wylęg larw z jaj zimowych odbywa się w kwietniu, całkowity rozwój larwalny trwa do 3 tygodni. Wylęgające się roztocza mają jasnoczerwoną barwę i od razu zaczynają żerować na młodych liściach. Największą liczebność rubinowca obserwuje się na przełomie czerwca/lipca. W ciągu jednego roku występuje do 6 pokoleń tego przędziorka.

Rubinowiec żeruje najczęściej nocą, na liściach pojawiają się drobne, jasne plamki, które z czasem brązowieją. Zaatakowane liście stają się bladozielone, są osłabione i niedorozwinięte. Te silniej opanowane brunatnieją i opadają z drzew. Porażone drzewa słabiej rosną i mniej owocują.

 

O przędziorku chmielowcu możesz przeczytać tutaj: https://ratapest.pl/blog/plaga-czerwonych-mikro-pajaczkow-w-naszych-mieszkaniach-i-ogrodach-o-kim-mowa.