10 maja 2019

Te niewielkie chrząszcze, które kształtem przypominają pospolitą biedronkę, to dość mało znana grupa owadów. Należą do chrząszczy wielożernych i uskrzydlonych oraz do rodziny skórnikowatych. Mrzyki, bo o nich mowa w dzisiejszym artykule, są wszędobylskie i lubią przebywać w pobliżu zabudowań ludzkich. Osiągają niewielkie rozmiary, średnio od 2 do 4 mm, są barwy od ciemnoszarej po rdzawobrązową. Co ciekawe nie występuje u tych owadów wyraźny dymorfizm płciowy, więc nie jest możliwe - na pierwszy rzut oka - rozpoznanie płci danego osobnika. Przyjrzyjmy się mrzykom nieco bliżej. Zapraszamy na artykuł!

Czym są mrzyki: jak je rozpoznać, gdzie przebywają i czym się odżywiają? Czy są niebezpieczne?

Wspomnieliśmy już wcześniej, że mrzyki to całkiem niewielkie owady, ich ciało ma kształt owalny, a pokrywy pokryte są łuskami bądź włoskami. Ubarwienie jest różne w zależności od gatunku. Charakterystyczne są larwy mrzyków - są one bardzo silnie owłosione i jasno ubarwione. Gatunki, te najczęściej spotykane, to mrzyk gabinetowy i muzealny. Wspomnieliśmy także o tym, że mrzyki są wielożerne, zatem czym się żywią i gdzie występują? Może po kolei.

Mrzyk gabinetowy często spotykany jest w ptasich gniazdach lub w ich pobliżu, larwy odżywiają się właśnie ptasimi piórami. Oprócz tego zjadają sierść, wysuszoną skórę oraz martwe owady. Dosyć istotną kwestią jest to, że jeśli gniazda znajdują się w pobliżu naszych mieszkań i domów to mrzyki bardzo chętnie mogą się tam przenieść. Wtedy larwy mogą żerować w wędzonym mięsie, na przyprawach czy suszonych warzywach i owocach. Chętnie zaglądają także do naszych szaf i niszczą ubrania. Z racji upodobania do martwych owadów czy wypchanych zwierząt entomolodzy powinni mieć się na baczności. To niestety również częsty bywalec w muzach, w których przechowywane są zbiory przyrodnicze - larwy chętnie zaglądają do gablot z owadami. Więcej o mrzyku gabinetowym przeczytacie w dziale szkodniki muzealne mrzyk gabinetowy

Mrzyk muzealny spotykany jest najczęściej w muzeach, wśród zbiorów entomologicznych, uszkadza cenne księgozbiory, atakuje wypchane zwierzęta, wełnę i futra. W miejscu żerowania zostawia charakterystyczny brązowy pyłek. To jeden z najgroźniejszych szkodników muzealnych, często zauważany zbyt późno. Tak jak w przypadku innych gatunków, to larwy odpowiedzialne są za największe spustoszenia. Dorosłe chrząszcze są zupełnie niegroźne, szkodzą w sposób pośredni, składając jaja. Więcej o mrzyku muzealnym przeczytacie w dziale szkodniki muzealne mrzyk muzealny

Czy można uniknąć inwazji mrzyka i czy da się go skutecznie wytępić?

Na pewno można zmniejszyć ryzyko pojawienia się mrzyków likwidując źródła ich pojawienia się. Mowa przede wszystkim o likwidacji wszelkich ptasich gniazd znajdujących się w pobliżu domostw lub muzeów ale nie tylko. Z racji tego, że mrzyki lubią martwe owady warto zadbać o porządek i uprzątnąć wszelkie szczeliny i zakamarki z owadów i pajęczyn. Wszelkie produkty spożywcze trzymać w szczelnie zamkniętych pojemnikach. Pracownicy muzeów powinni systematycznie przeglądać gabloty i eksponaty przyrodnicze, kierując się zasadą, że profilaktyka jest najważniejsza. Trzeba pamiętać, że im szybciej wykryje się mrzyki możemy uniknąć ich inwazji i zmniejszyć wywoływane przez nie straty. 

W zależności od liczebności i miejsca bytowania mrzyków firma Ratapest dobiera odpowiednie metody i środki, wszystko po to, aby skutecznie pozbyć się szkodników. Więcej o zabiegach dezynsekcji przeczytacie w dziale usługi dezynsekcja. Zapraszamy do kontaktu!